وفور شهامت و شمول صيانت و صرامت او معهودست بضبط مهمات ولايت و اصلاح احوال رعيت و جمع متفرق و ( * ) ضبط « 1 » متبدّد و تدارك خلل و تلافى زلل و دفع ظلمه « 2 » و متعديان و قلع و قمع اضداد و مخالفان و طرد و ردع « 3 » باغيان « 4 » و ياغيان اشتغال نمايد و ( * ) نگذارد كه « 5 » بيك سر موى « 6 » بر هيچ آفريده حيف و تعدى رود بدان سبب اين حكم « 7 » نفاذ يافت تا از ابتداى سال او را امير اولكاء آن ولايت « 8 » دانسته « 9 » در جميع قضايا كه ذكر رفت رجوع كلى با او و ( * ) نواب و گماشتگان « 10 » او كنند و از سخن و صواب ديد ايشان كه متضمن دفع متغلبان و متمردان و سبب قلع « 11 » و استيصال كلى اضداد و مخالفان باشد بيرون « 12 » نيايند « 13 » و هر سال جهت مدد اخراجات او و امراء صده و لشكريان كه ملازم باشند وجوهى « 14 » كى ذكر مىرود برين موجب و المبلغ كذا از مال و متوجهات آنجا با او جواب گويند تا او آن را در وجه مصالح خود و اخراجات

--> ( * 1 ) - پ : حذف شده . ( 2 ) ث : مظلمه . ( 3 ) ث : درع . ( 4 ) - آ : و طاغيان ، ج : ياغيان . ( * 5 ) ب : تدارك . ( 6 ) ب - كه : افزوده ( 7 ) ج - يرليع - افزوده . ( 8 ) ج : ولايات . ( 9 ) ج : دانند و . ( * 10 ) ج : كماشتكان و نواب . ( 11 ) ث : قطع . ( 12 ) پ : حذف شده . ( 13 ) ث : ن ؟ ؟ ؟ ايد . ( 14 ) ج : وجهى .